Het heeft een tijdje geduurd, maar de muzikale revelatie van 2008 heeft eindelijk een officiële videoclip gemaakt. Zo eentje dat perfect bij het nummer past. Mijn God wat hoop ik dat deze band nooit écht doorbreekt en een goed bewaard geheim blijft voor u en mij. Ik zie het al zo voor me, een show met dezelfde kwaliteiten als die van vorige keer in de Botanique (klik), verplaatst naar de AB box en bij elk nummer een projectie in de lijn van onderstaande clip. Magisch toch, niet?
1 juli. Drukkend heet, banen smelten weg, plakkende lijven glijden tegen elkaar in de winkelketens, kinderen beginnen officieel aan hun hun two months off en de terrasjes worden bijzonder druk bezet. Hoewel ik nog niet officieel aan mijn vakantie begin zijn de werkomstandigheden iets draaglijker dan de voorbije weken en kan ik het me permiteren wat overuren terug te nemen met een dikke anderhalve maand verlof in het vooruitzicht.
Terwijl er eigenlijk nog vanalles (klik, klik en een klein beetje klik) zou moeten doorschrapt worden op de grote ‘to do list’ droom ik gewoon wat weg op de tonen van deze Ijslandse vrienden (ja, ik ben zo iemand die net voor hij naar een festival trekt probeert toch nog wat recent materiaal te beluisteren). Afgelopen weken waren bijzonder druk en stressie, wat maakt dat de fut er (heel even) uit is en ik mezelf de tijd gun om wat op adem te komen.
Heel even maar, want vanaf overmorgen zetten we de lange muzikale zomer naar aloude traditie in op de heilige weide. Afgelopen dagen was er hier overigens bijzonder veel te doen over het programma. Wat ga jij zeker zien? Heb je tips? Hoe lang speelt Neil Young nu weer? Wel, voor het eerst in enkele jaren wist de Schuer me aangenaam te verrassen door enkele frisse, minder traditionele bands te programmeren. Ik denk hier in het bijzonder aan John Butler Trio. Het mag dan wel een zware opgave zijn om de laatste dag op tijd uit je coma te ontwaken. De opener op het hoofdpodium wordt meteen de grote ontdekking van het festival voor velen. Zoveel mag op voorhand al duidelijk wezen. Verder viel hier eerder deze week ook de promo van de nieuwe Donavon Frankenreiter in de bus en wederom moet gezegd dat de man een bijzonder leuk schijfje bij elkaar wist te spelen.
Lees meer
is mijn geloof in sir Ryan Adams. Momenteel zit ik weer in zo’n periode waar al zijn cd’s haast zonder pauze na elkaar, door elkaar, op elkaar en onder elkaar door mijn woonkamer knallen.
Tijdens een tochtje surfen botste ik overigens pal op een sessie die me tot op heden nog onbekend was. De man speelde er zelfs één van mijn old time favorites I See Monsters. Klik hieronder voor die versie, klik hier voor de hele sessie. Sit down and enjoy!
Met de nodig credits voor muziekblog Red Blondehead!
Omdat debonair maandag met dit furieus gezelschap op daMusic oorlogspad was en dinsdag vaststelde dat Fleet Foxes de hype méér dan waardig is, bleef het hier even stil. Maar daar komt verandering in, snel!
Tims foto’s van een magisch avondje botanique vind je overigens hier al (klik)! Impressies van mijnentwege volgen, soon … i promise!
Dit heugelijk nieuwtje las ik enkele dagen geleden bij de collega’s van soundslike.
‘Boxer’ van The National geeft me steeds weer een dubbel gevoel. Het schijfje werd hier werkelijk grijs gedraaid op het moment dat ik op de hoogte werd gebracht van mijn ziekte. Om de één of andere manier associeer ik Fake Empire bij iedere luisterbeurt opnieuw met fysieke pijn.
Toen de promo van bovengenoemde cd en dvd in de brievenbus viel en de opnames van dat nummer bovendien ook nog eens uit AB afkomstig waren (een concert waarvoor ik wel tickets had maar omwille van mijn toestand toen niet heen kon) werd ik bevangen door een bijzonder vreemd gevoel. Blij enerzijds om de uitermate beklijvende en bloedstollende uitvoering. Bang en onrustig anderzijds omwille van de bijzonder onaangename herinneringen.
Ik probeer hun volgende doortocht tijdens Rock Werchter niet te missen. Ondertussen stel ik me tevreden met onderstaande uitvoering!
klik!
Het komt allemaal weer bijzonder dicht … vandaar dat het hier enkele dagen rustiger zal zijn.
Binnenkort zijn we back in business!
In het kader van de Album 100 op Studio Brussel werd er vandaag met Peter Daeninck van de Lokerse Feesten gebeld. De plaat waarvan hij vond dat ze in deze chart moest opgenomen worden was het debuut van The Stone Roses. Vervolgens werd Elephant Stone gespeeld. Mijn dag was goed!
Er zijn zo van die dagen!
Recente reacties