In tijden dat de Fixkes werkelijk uit alle lichaamsholten van uw lijf komen gaat debonair op zoek naar de échte soundtrack van zijn jeugd.
Aftrappen met klasse!
Vol in het kruis! Lithium? Ik dacht het niet. Toen slopen op tv nog cool was!
Parels voor de zwijnen.
Out Of There, fout jonge dame, fout!
Toen noise nog noise was!
100 % Dirty!
Droom maar zachtjes verder.
Zei de vader tegen zijn zoon: “Is het nu echt nodig om al uw zakgeld aan cd’s te geven?” “Ja pa, ja!”
One nation, one God?
Nostalgie uit de oude Busstopschuif.
Onder de noemer eerste en geslaagde festivalervaring.
Gezien en meer dan goed bevonden op Pukkelpop 1996 als ik me niet vergis.
Een evidentie.
En daarom ook zonder woorden.
The devil himself!
Nooit nog zal een banjo cooler klinken!
It doesn’t get better than that.
Go, Bill!
More to come, soon baby, soon!
Mensen kijken is een interessante hobby. Zeker op zaterdag na een leuk feestje. Hierover ga ik het overingens verder niet hebben, wel wil ik verklappen dat de uitnodigingsmail de titel ‘indrink’ had. Say No More. Maar goed, mensen kijken dus. Toen ik deze ochtend (hm ja, ok dan: deze middag) in den Delhaize mijn beurt stond af te wachten aan de Charcuterie-stand, met het volgnummer ’38′ in mijn hand terwijl er op het scherm ’22′ stond, had ik dus even de tijd om me te bezondigen aan deze intensieve sport. Gniffelend aanschouwde ik het eerste tafereel. Een kloeke dame, waarvan de leeftijd in de richting van een gezonde tachtig lentes moest gaan, ging een eindeloze discussie (zo leek het althans) aan met de verkoopster over de rekening van de week ervoor. Gewapend met een verfrommelde vleeszak en daaraan het bewuste afschriftje vastgehecht begon ze haar betoog. “Acht euro vierendertig heb ik betaald, terwijl ik helemaal niet gevraagd had naar dat paardenvlees, ik kom hier elke week, en dan zoiets”. Volledig over haar toeren omwille van de reactie die ze terug kreeg, gaande van een zeer vriendelijke “wij zullen erop letten mevrouw” over een lichtelijk geërgerde “jaja, ik weet het nu al” naar een woest kreet in de trant van “godverdomme ziet ge niet dat het hier druk is”, vertrok de oude dame richting afdeling ‘sterke dranken’. “Hier kom ik nooit meer!” Haar woorden waren nog niet koud of een kleuter van een jaar of 4 ging frontaal op zijn smoel tegen de vleestoog. Geen nood, in dat geval is er altijd ‘Bob De Bouwer-vlees’, een veredelde ringworst die alle traantjes spontaan opslorpt. Een verkoperstruuk als een ander dacht ik toen de mama van de ondertussen zeer rustig geworden kleine zo’n vijf minuten later de volle tweenhonderd grammen van dit roos geval kocht. Alsof de duivel ermee gemoeid was kreeg een andere dame (ja ik moet zowat de enige man in de winkel geweest zijn) plosklaps ‘vapeurekes’ en moest zich op een -door mij aangereikte- geïmproviseerde stoel (lees: lege bak Hoegaarden) neerzetten om geen spontane epileptische aanval te krijgen. Snel bestelde ik mijn préparé om me vervolgens naar de kassa te haasten. Al zeg ik het zelf: één van mijn betere Delhaize-bezoeken toch wel!
Bij het thuiskomen heb ik, mezelf afvragend welke en vooral hoeveel flessen porto het oude vrouwtje nu zou gekozen hebben, dadelijk de nieuwe van The Stooges in de cd-speler geramd. ‘The Weirdness’ is verplicht luistervoer voor elke rock-’n-roll asshole en dat is eigenlijk wat ik wou zeggen met deze -voor de rest compleet overbodige- post. Een voorproefje vind je, naast enkele filmpjes uit de oude doos, op de hieronder gelinkte myspace. Enjoy!
klik!
Op sommige radiostations trouwt men massaal, op anderen gaat men gewoon een halve dag elkaar aflebberen. Die geforceerdheden zal je hier alles behalve tegenkomen. Valentijn is a day as usual, vol muziekskes dus. Voor de gelegenheid zocht ik wel een tiental tunes uit om gezellig bij weg te dromen, uw vrouw/lief te tongen, een fles wijn tot de bodem te ledigen, uitgeteld bij in de zetel te liggen. Schrap zelf maar wat niet past. Klik op het nummer en u wordt genadeloos doorverbonden!
10. Elliott Smith – Between The Bars
Steven Paul Smith, ondertussen al veel te vroeg van ons heengegaan. Ook wel de Nick Drake van de indie-rock genoemd.
09. The Jayhawks – Save It For A Rainy Day
Countryrockers uit Minneapolis. Vooral bekend door hun bescheiden wereldhitje Take Me With You When You Go. Open vooral uw flesje rode wijn nu al!
08. Sigur Rós – Hoppipolla
Ijslandse postrockers die er in slagen nummers op te nemen in hun eigen ontwikkelde taaltje. Dat ze daarmee voor de opwarming van de aarde zorgen was u vermoedelijk al opgevallen?
07. Great Lake Swimmers – To Leave It Behind
Candese grootheden die zorgen voor goosebumbs als paddestoelen met hun muziek. Bij voorkeur te beluisteren op een stormachtige dag wanneer je om vier uur ‘s middags nog steeds in bed ligt met een fles champagne.
06. Pinback – Loro
Insturmentale pracht. Dit nummer is al enkele jaren oud maar grijpt je bij het nekvel van begin tot einde.
van 05 tot 01? klik
Vreemd toch -zo dacht ik gisteren toen ik een plaatselijke band dit nummer hoorde coveren- hoe een simpele song met slechts enkele akkoorden zo’n anthem kan worden. Den dikke en den dunne performing: Where Is My Mind?!
Iers – steengoed – onderschat – jaren ’90 – pekzwarte indringende gitaren.
Het kon een vraag zijn uit de slimste mens, maar gezien de bekendheid die deze heren (n)ooit genoten zal dat er helaas niet van komen. Jammer nochtans!
meer? klik!
Nostalgie, jeugdsentiment, mijmeringen uit het verleden … of hoe noem je zoiets?
meer flash-backs, klik!
2007 wordt blijkbaar het jaar van de reunie-tournees. Nadat ondermeer The Police en The Smashing Pumpkins hun “come-back-and-make-lots of money-tournee” aankondigden spelen de heren van Sebadoh eind februari hun eerste concert sinds een korststondige bijeenkomst in 2004.
Sebadoh ontstond rond 1989 onder aanvoeren van Eric Gaffney die er in sloeg om Lou Barlow, tot dan bassist bij Dinosaur Jr., te strikken voor zijn nieuwe ‘projectje’. Dit projectje bleek later uit te groeien tot één van de leading bands uit de indie-scene van de jaren ’90. Tussen andere grootheden als Pavement en Guided By Voices brachten de heren invloedrijke platen uit die luisterden naar namen als ‘The Freed Man’ (1989), ‘Rockin’ The Forest’(1992), ‘Harmacy’(1996) en misschien wel hun bekendste ‘The Sebadoh’(1999).
Stichter Gaffney verliet de band al in 1993 en werd verdienstelijk vervangen door Bob Fay. Toen Barlow rond de eeuwwisseling succes kreeg met zijn Folk Implosion hield de band het volledig voor bekeken.
Schijnbaar heeft Barlow na zijn Dinosaur Jr.-reunie vorig jaar de smaak zo zwaar te pakken dat hij ook nu met Sebadoh (in originele line-up) het podium bestijgt.
Voorlopig zijn er nog geen Europese data aangekondigd, maar wij zeggen altijd: “wat niet is, inderdaad ja …”.
Een interessant weetje is ook dat Barlow zinnes is een gloednieuwe Dinosaur Jr.-plaat te maken! Ook hiervan zijn we in blijde verwachting.
Hier vind je enkele gratis te downloaden bootlegs, opgenomen tussen 1993 en 2003.
Hier en hier linken we dan weer twee mooie clips van de heren.
Check it out:
http://www.sebadoh.com/
http://www.myspace.com/sehbahdough
http://www.loobiecore.com/
http://www.dinosaurjr.com/
http://www.matadorrecords.com/pavement/
http://www.gbv.com/
http://www.midheaven.com/fi/frontdoor.html
Onder de noemer haal nog eens oude (maar gouden en vooral volledig miskende) koe uit de gracht: Possum Dixon.
In 1989, onder invloed van Talking Heads en Camper Van Beethoven, vormden boezemvrienden Rob Zabrecky en Celso Chavez in Amerika dit alternatieve kwartet. De boys waren vooral gekend voor hun explosieve live-shows.
Verder was sympathieke frontman Rob Zabrecky de rechterhand van Beck ten tijde van ‘Mellow Gold’. Het gebeurde meer dan eens dat de band Becks schrijfsels uitprobeerden alvorens de brave man er zelf verder mee aan de slag ging.
Na een bewogen carrière waarin ze nooit echt konden doorbreken werden in 1999 de versterkers definitief dichtgedraaid. Zobzabrecky was toen al een tijdje bezig met theater en poëzie.
Als je dacht dat Kaiser Chiefs en Franzke Ferdinand bijster origineel waren/zijn, check dan even onderstaande clip en besluit dat het hen allemaal al eens werd voorgedaan! Geïnteresseerd? Zeker even naar de betere platenhandel kuieren. Pareltjes als: ‘Possum Dixon’ (1993), ‘Star Maps’ (1995) en ‘New Sheets’(1998) worden daar voor belachelijk lage prijzen naar uw hoof geslingerd.
Check it out:
http://www.myspace.com/possumdixon
http://www.robzabrecky.com/
http://www.myspace.com/beck
Zullen volgens frontman Billy Corgan in mei 2007 een nieuwe plaat uitbrengen.
Dit voor het eerst sinds 2000, toen kregen we nog -het teleurstellende- ‘Machina/The Machines Of God’ voorgeschoteld.
Zelf beschrijft Billy de nieuwe songs als: “absolutely deafening guitars, thundering drums, and the melodies of snakes”.
Bij de release van dit nieuwe geesteskind hoort ook een wereldtour (zoals het moet dus). Hiervoor zou, naast Corgan zelf, ook Jimmy Chamberlain bereid gevonden zijn. Of ook oudgedienden James Iha en D’Arcy Wretzky mee op de planken zullen staan is nog maar de vraag. Benieuwd of de tourcaravaan ook ons landje zal passeren.
The Smashing Pumpkins was een alternatieve rockgroep die zijn eerste single uitbracht in 1990. Met invloedrijke albums als ‘Siamese Dream’ en ‘Mellon Collie and the Infinite Sadness’ behoorde de groep tot de bekendste rockbands van de jaren negentig. Corgan wordt vaak als het muzikale genie achter de groep gezien. Na het uiteenvallen van de band in 2000 vormde hij dan ook al snel een nieuwe band (Zwan) om vervolgens een solocarrière te beginnen.
Een reden te meer om een serieus brok jeugdsentiment boven te halen. Uit ‘Siamese Dream’ Cherub Rock.
Om over deze grandeur de tristesse nog maar te zwijgen (of waar dacht je dat hedendaagse bands de mosterd halen?). Eveneens uit ‘Siamese Dream’ Mayonaise.
Check it out:
http://www.myspace.com/smashingpumpkins
We lichten in deze rubriek een oude tune/band/historisch moment toe. De spits wordt afgebeten door het monument Velouria.
Zoals geweten kregen Frank Black (toen nog in de light versie) en zijn Pixies het vliegende schijt van video-clips.
En omdat we er niet genoeg van krijgen, even een klein feestje in één of andere TV-studio ettelijke jaren geleden. The Ramones in topform. Let vooral op de verbazend rustige toeschouwers. Hebben we hier te maken met de voorloper van ‘De Grote Wies Andersen Show’ of eerder ‘Zondag Josdag’?
Check it out:
http://www.pixiesmusic.com/
http://www.4ad.com/pixies/
http://en.wikipedia.org/wiki/Pixies
http://www.ramones.com/
http://www.officialramones.com/
http://en.wikipedia.org/wiki/The_Ramones
Recente reacties