Eindejaarslijstje (5 -> 1)
Posted: 30 december 2007 | Filed under: Mijmeringen, Muziekskes | 7 Comments »
5. The Tragically Hip – World Container
Elfde langspeler van Canada’s finest, en daar zijn wij absoluut niet rouwig om. ‘World Container’ bevat alle ingrediënten die een goede rockplaat behoeft. Van bombastische rockers als At The Lonely End Of The Rink, The Kids Don’t Get It en het dreigende The Drop-Off over de gezellig scheurende gitaren van Family Band. Daarnaast treffen we ook enkele voortreffelijke popsongs op het schijfje. In View met stip op één, op de voet gevolgd door het duistere Luv (Sic). Uiteraard laat Downie het niet na om ook even de gevoelige snaar te raken met ballads als Pretend en titeltrack World Container. Na jaren van aangemodder eindelijk een schijfje dat de glorietijden van ‘Up To Here’ (1989) en ‘Fully Completely (1992) weet te evenaren.
(myspace) – (video)
4. The Shins – Wincing The Night Away
Zeemzoete indie-popplaat waarop een schare songs verzameld zijn die zowaar bijna de perfectie benaderen. Denk bijvoorbeeld aan het gezellig fladderende Phantom Limb en het zweverige Girl Sailor, om nog maar te zwijgen over Turn On Me en het duistere Black Wave. Proficiat heer Mercer, nog van dat! Meer woorden maken we er niet aan vuil.
(myspace) – (video)
3. Wilco – Sky Blue Sky
Schandalig geniale zesde plaat van Jeff Tweedy en zijn aanhang die versterking kreeg van gitarist Nels Cline. Absolute country-rock wereldklasse vinden we in titeltrack Sky Blue Sky, Hate It There en uiteraard Either Way. Een plaat die hier wekelijks minstens een keer of vijf door de versterker passeerde. Pracht en praal in zijn puurste vorm!
(myspace) – (video)
2. The National – Boxer
Buitengewoon verslavend schijfje. In het vaarwater van de meest duistere Nick Cave nummers, zwartgalliger als de imposantste van Tindersticks en even to the point als het beste van The Smiths. Vergelijkingen die kunnen tellen, maar het vernoemen waard. Van bij opener Fake Empire tot hekkensluiter Gospel weet frontman Matt Berninger een haast magische sfeer rondom zijn band op te trekken. Mysterieus, gedreven maar toch zo mooi in al zijn eenvoud.
(myspace) – (video)
1. Ryan Adams – Easy Tiger
Behoeft onze held nog een voorstelling? Volgens velen een album dat tot zijn “minder” werk behoort, hier klinkt het zeker en vast anders! Nummers als Two, Halloween Head en Tears Of Gold gaan door merg een been. Bijgevolg dan ook dé logische nummer 1 van 2007.
(myspace) – (video)
Hmmm, een aardig lijstje. Toch mis ik Radiohead en Bruce Springsteen. Beiden staan in mijn persoonlijke top 5.
Het leuke aan dergelijke lijstjes is dat er steeds wel een aantal cd’s instaan die aan de aandacht zijn ontsnapt (het is onbegonnen werk om alles te volgen). Zo ga ik maar eens op zoek naar o.a. Rilo Kiley, Jesse Malin, Dear Leader en The Tragically Hip. In een ver verleden heb ik van deze Canadezen nog een fantastisch concert gezien maar na Day for Night heb ik ze eigenlijk niet meer gevolgd.
Verder wens ik je nog veel blog-plezier. Ik blijf jouw stukjes op de voet volgen en ik ben blijkbaar niet de enige (de Metatale ranking weetjewel).
Bruce was idd een twijfelgeval voor het lijstje. Laat ons zeggen dat hij op de 15,7de plaats staat. En Radiohead: ik moet zwijgen voor ik vieze dingen ga verkondigen. Laat ons het proper houden en zeggen dat ik al die hysterie rond Yorkske niet begrijp. Radiohead heeft twee kanjers van platen gemaakt: Pablo Honey en The Bends. Vanaf dan is het alleen maar achteruit gegaan wat mij betreft.
The National op 2, nice
groot gelijk wat radioheadache betreft mè gedacht
nieuwe van Spoon vind ik ook een erg straffe plaat. En in eigen land The Van Jets niet te vergeten! En uit Britland goeie platen van Arctic Monkeys en Bloc Party. Verder ook heel wat leuke ‘dance’ dingen gehoord (hoewel ik weet dat dat niet Debonair’s cup of tea is
o.m. Klaxons, M.I.A., Trentemöller, Gossip, Burial, Digitalism,…
daar krijgt hij het schijt van
AHA! Dit is het eerste eindejaarslijstje waar ik een van mijn persoonlijke helden op één zie verschijnen.
In november nog naar Berlijn geweest voor de man aan het werk te zien. Wat een optreden!
Klasse … net als deze weblog.
Blijven gaan.