Half werk
Posted: 6 mei 2009 | Filed under: Door de versterker | No Comments »
Net voor ons feestje bezocht ik nog even de AB voor het optreden van de ongekroonde hofnar van de americana. Vlak daarna begon ik te schrijven aan een recensie die door allerlei omstandigheden nooit is afgeraakt.
Ik zou besluiten met de zin. “Of hoe Will Oldham ons keer op keer verplicht om het woord ‘geniaal’ minstens twee maal te gebruiken in een artikel over hem”. Het halve werk lees je hieronder.
Wanneer je hem het podium ziet opwandelen zou je het Will Oldham absoluut niet nageven één van de meest veelzijdige en ook geniale muzikanten te zijn van het laatste decennium. Onze gedachten dwalen eerder af naar een uit de kluiten gewassen rijkswachter. Of in de salopette waarin hij zich afgelopen woensdag tooide, een zelfzekere brandweerman die op het punt staat enkele mensenlevens te redden. Zo ver kwam het echter niet, al was dit concert toch weer een bescheiden heldendaad.
Waar we van de man vooral het oudere, duistere en melancholische werk verkiezen is het even wennen aan de countryachtige tonen die van bij het begin van de set overheersen. Omringd door een violiste, gitarist, bassist en een bijzonder strak drummende Jim White klinkt het geheel bombastischer en bij momenten olijker dan ooit. Even menen we zelf een old fashioned line dance te signaleren vooraan in het publiek.
Oldham verkiest voornamelijk songs uit zijn laatste twee platen, wat maakt dat de set met een partij minder bekende ‘Beware’ songs wat mak start. Eens de band het juiste ritme heeft gevonden, wordt er echter gemusiceerd op hoog niveau, hoewel het de meester zelf is die af en toe een steek laat vallen.
…
Lene’s volledige indruk lees je hier.
