Iets gelikter, een beetje minder vuil, maar nog steeds in great shape na drieeëntwintig jaar dienst. Dat was de eindbalans die we agelopen dinsdag op de Lokerse Feesten noteerden na het concert van Manic Street Preachers.
Het Welshe trio leverde onlangs hun negende langspeler (‘Journal For Plague Lovers’) af, maar speelden in Lokeren op safe door maar twee van de nieuwe telgen in de setlist te stoppen. Het arsenaal aan oud maar nog steeds bijzonder acuteel werk en een waaier instant hits zorgden voor een haast foutloos parcours.
Van bij opener Motorcycle Emptiness (dé doorbraakhit uit 1992) bleek dat frontman James Dean Bradfield en zijn gevolg er zin in hadden. Live wordt de band dezer dagen aangevuld door een toetsenist een extra gitarist (die met de nodige regelmaat enkele zanglijnen voor zijn rekening neemt).
De ene hit volgt de andere op en met de benen wijd opengespreid speelt Bradfield alsof hij in een groot Engels stadion staat. No Surface All Feeling (uit ‘Everything Must Go’) klinkt beter dan ooit, You Love Us staat nog steeds als een huis en als kers op de taart wordt ook Little Baby Nothing (uit ‘Generation Terrorists’) op uitstekende wijze van onder het stof gehaald.
Lees meer
Sonic Youth op de Lokerse Feesten goddelijk was! De versie van onderstaand nummer op het randje van geniaal was gisteren! Kim Gordon op haar 55tigste nog steeds sexy is met een basgitaar in haar handen! Ik voor een weekje op vakantie ben!
Met een handvol instituten uit de punkgeschiedenis op het podium loste de tweede dag van de Lokerse Feesten zonder veel problemen de verwachtingen in. Een goed gevulde Grote Kaai dook een dertigtal jaar terug in de tijd, toen hanenkammen, veiligheidsspelden en anarchietekens een deel van het meubilair waren. Het leven zoals het is: “protest en schenen geschop mét een bierbuikje en grijze haren”.
Het moet zowaar een eer geweest zijn voor Ludo Mariman en zijn trouwe gevolg om een avond met dergelijke line-up op gang te trappen. Ook al zijn The Kids ongeveer drie decades lang on the road, hun strakke power chords en snoeiharde, niets ontziende gitaarsalvo’s werken nog steeds als een rode lap op een stier. Statements als Fascist Cops, No Monarchie en Do You Love The Nazis? mogen dan wel gedateerd zijn, de heren spelen elke song nog steeds alsof hun leven er van af hangt.
Lees hier meer
Zoals bijna elk jaar begin augustus bevinden we ons met de nodige regelmaat op de Grote Kaai in Lokeren. Morgen is dat niet anders. Benieuwd of Johnny Rotten nog steeds die vuilbekkende, wild om zich heen spuwende antichrist is. De vorige festivaloptredens van Sex Pistols worden met wisselend enthousiasme onthaald, al lijkt de setlist over het algemeen wel behoorlijk ‘hitgevoelig’ (klik), voor zover je daarvan mag spreken bij dit gezelschap.
Uiteraard vrezen we dat de band niet meer dan een karikatuur van zichzelf is geworden, uiteraard zal het raar aanvoelen wanneer die half bezopen grijsaard – die in het dagdagelijkse leven gewoon op kantoor achter zijn pc zit – ” When There’s No Future, How Can There Be Sin?” meebrult. Maar goed, that’s entertainment zeker?
In het kader van de Album 100 op Studio Brussel werd er vandaag met Peter Daeninck van de Lokerse Feesten gebeld. De plaat waarvan hij vond dat ze in deze chart moest opgenomen worden was het debuut van The Stone Roses. Vervolgens werd Elephant Stone gespeeld. Mijn dag was goed!
Het fantastische The Flaming Lips bevestigde vandaag enkele Europese festivals begin augustus. debonair zet dan ook al zijn hoop op de Lokerse Feesten als Belgische doortocht!
(en neen, dit is geen late 1 april grap!)
Deze keer naar de Lokerse Feesten. Ook de zomer belooft (of wat had je gedacht) alweer bijzonder mooi te worden!
Recente reacties