Ruw geschat moeten we zowat aan onze dertiende editie van het populairste Belgische festival begonnen zijn afgelopen donderdag. Elk jaar opnieuw volgt na afloop de gekende uitspraak ‘Ik denk dat dit de laatste keer was’ en toch trekt één of andere geheimzinnige drang ons keer op keer over de streep om toch naar Werchter af te zakken. We wagen ons met andere woorden niet meer aan uitspraken over 2010.
Opvallend voor de afgelopen editie waren ‘de extremen’. Enerzijds de – bij momenten – echt onmenselijke weersomstandigheden. Anderzijds de toch wel op zijn minst opmerkelijke kronkels in de programmatie. Veel willen we over dat laatste niet kwijt, maar we zijn het moment dat het nieuws i.v.m. het cancellen van Flaming Lips en de daaraangekoppelde bekendmaking van de bewuste vervangingsact nog lang niet vergeten.
Echte hoogvliegers die met stip in onze concert top tien binnen komen waaien noteerden we op geen enkel moment. Enkele aangename ervaringen daarentegen kwamen we meer dan eens tegen. U leest ze hieronder in volgorde van belangrijkheid.
Lees meer
Meer hier (klik)
Mijn zomerverslaving van dit jaar is een feit! Na hun ronduit fantastische doortocht op Rock Werchter, kocht ik onlangs hun laatste schijfje en spookt – haast even erg als toen (klik) – die fantastische single bijna dagelijks door mijn hoofd. Nooit eerder klonken koperblazers cooler als op Við Spilum Endalaust. En ja, ik heb het me al beklaagd dat mijn vakantie richting zuiden net met Pukkelpop samenvalt. Misschien moeten we daags na het thuiskomen toch maar een ritje richting Kiewit maken, om de laatste dag van het festival mee te pikken en hen opnieuw aan het werk te zien.
‘Með suð í eyrum við spilum’ mag dan (volgens velen) wel niet het beste zijn wat Sigur Rós ooit maakte, het blijft dubbel en dik de moeite dit plaatje een kans te geven. Tim had het er ook al over, hoe meer het schijfje in de speler zit, hoe beklijvender, doordringender en vitaal het allemaal klinkt. Vitaal is misschien nog wel de beste omschrijving. Luister bijvoorbeeld naar de song Festival en hoor hoe die zich na een dikke vijf minuten ontpopt tot een bombast van een eigenzinnig postrocklandschap. Neen, beste vrienden, zoals ik in al jullie recensies lees: dit is absoluut geen overbodig en slaapverwekkend nummer. Geef het ding gewoon wat tijd en je zal zien, de puzzelstukken vallen in elkaar!
Lees meer
1 juli. Drukkend heet, banen smelten weg, plakkende lijven glijden tegen elkaar in de winkelketens, kinderen beginnen officieel aan hun hun two months off en de terrasjes worden bijzonder druk bezet. Hoewel ik nog niet officieel aan mijn vakantie begin zijn de werkomstandigheden iets draaglijker dan de voorbije weken en kan ik het me permiteren wat overuren terug te nemen met een dikke anderhalve maand verlof in het vooruitzicht.
Terwijl er eigenlijk nog vanalles (klik, klik en een klein beetje klik) zou moeten doorschrapt worden op de grote ‘to do list’ droom ik gewoon wat weg op de tonen van deze Ijslandse vrienden (ja, ik ben zo iemand die net voor hij naar een festival trekt probeert toch nog wat recent materiaal te beluisteren). Afgelopen weken waren bijzonder druk en stressie, wat maakt dat de fut er (heel even) uit is en ik mezelf de tijd gun om wat op adem te komen.
Heel even maar, want vanaf overmorgen zetten we de lange muzikale zomer naar aloude traditie in op de heilige weide. Afgelopen dagen was er hier overigens bijzonder veel te doen over het programma. Wat ga jij zeker zien? Heb je tips? Hoe lang speelt Neil Young nu weer? Wel, voor het eerst in enkele jaren wist de Schuer me aangenaam te verrassen door enkele frisse, minder traditionele bands te programmeren. Ik denk hier in het bijzonder aan John Butler Trio. Het mag dan wel een zware opgave zijn om de laatste dag op tijd uit je coma te ontwaken. De opener op het hoofdpodium wordt meteen de grote ontdekking van het festival voor velen. Zoveel mag op voorhand al duidelijk wezen. Verder viel hier eerder deze week ook de promo van de nieuwe Donavon Frankenreiter in de bus en wederom moet gezegd dat de man een bijzonder leuk schijfje bij elkaar wist te spelen.
Lees meer
Afgelopen vrijdag speelde Neil Young op Rock In Rio. Eén van de concerten binnen de Europese festivaltournee die hem volgende week op de weide van Werchter brengt. Hieronder de setlist. Ik weet nog niet goed wat er van te vinden.
Mr. Soul / I’ve Been Waiting For You / Cinnamon Girl / Spirit Road / Love And Only Love / Hey Hey, My My / Too Far Gone / Oh, Lonesome Me / Mother Earth / The Needle And The Damage Done / Old Man / Heart Of Gold / Get Back To The Country / Words / No Hidden Path // A Day In The Life
Noem het nostalgie, noem het oud worden, maar op de één of de andere manier wordt er hier enorm uitgekeken naar het reünie-optreden van The Verve op Rock Werchter. Draai of keer het zoals je wil, ‘Urban Hymns’ was, is en blijft een prachtplaat. De zelfzekere arrogantie die Richard Ashcroft uitstraalde tijdens de legendarische clip van Bitter Sweet Symphony is nooit echt van onder de hersenpan verdwenen.
Onlangs raakte bekend dat de nieuwe plaat half augustus in de rekken zou liggen. Elf jaar na de feiten en enkele solo-accidenten later komt er dus een vervolg op het monument. De eerste songtitels zouden alvast luisteren naar klinkende namen als: Sit and Wonder, Judas, Appalachian Springs en Mona Lisa. Tijdens hun voorbije festivaldoortochten was jammer genoeg niet veel te bespeuren van het nieuwe werk (zie hieronder voor setlist en beeld).
En oh ja, er ligt hier nog een combi-ticketje te veel voor Rock Werchter. Voor mijn aankoopprijs (verminderd met de portkosten) is het van jou (mail me)!
Lees meer
Op 4 juni verschijnt het gloednieuwe studioalbum van de Amerikaanse band My Morning Jacket getiteld ‘Evil Urges’ opvolger van het in 2006 verschenen album ‘Z’.
Ondertussen bereikte ons ook het heugelijk nieuws dat de mannen op Rock Werchter spelen!Bekijk hieronder de tracklist en het eerste ‘gelekte’ nummer.
klik!
Rock Werchter liet eerder deze week alweer een lading namen op de massa los. Blijven hier voornamelijk hangen Grinderman (!), Ben Folds, Donovan Frankenreiter en The Black Box Revelation. Daarnaast is het vooral uitkijken naar de iets kleinere namen, die ook tijdens deze editie weer geprogrammeerd worden. Zo lijkt ons het optreden van MGMT vooral de moeite.
Oorspronkelijk noemden Ben Goldwasser en Andrew VanWyngarden zich The Management. Nu gaat het New Yorkse duo als MGMT door het leven. Een paar letters minder, maar daar is op hun gloednieuwe plaat niets van te merken. ‘Oracular Spectacular’ werd één van de meest geanticipeerde rock-albums van het jaar.
Bekijk de heren live bij David Letterman!
Lees meer!
Recente reacties