Naast de gebruikelijke voorjaarsdrukte in het rek van de grote releases waar we dit jaar ondermeer The National, Band Of Horses en Jamie Lidell terug vinden, zijn er uiteraard nog een pak andere (en misschien wel veel interessantere) bands die in het oog springen.
Wat dacht je bijvoorbeeld van Warpaint. Hun debuutep ‘Exquisite Corpse’ combineert de verve van pakweg Slits in de jaren ’70 met het dromerige gitaarspel van Throwing Muses (we noemen maar wat) uit de jaren ’80. Overgiet het geheel met een sausje psychedelica en u weet hoe laat het is. Bewijzen? Stars weet u allicht te overtuigen.
Helemaal iets anders, maar daarom niet minder verrassend, is de gezellig rammelende debuutplaat van Sweet Apple. In de eerste plaats valt het schijfje tussen de te verwerken stapel promo’s vooral op door zijn merkwaardige cover die als twee druppels water gelijkt op die van Roxy Music’s Country Life. Wat nader onderzoek levert een wel heel bijzonder ontdekking op. Niemand minder dan J. Mascis (Dinosaur Jr. weet u wel) en John Petkovic (ooit aan het werk bij Guided By Voices) blijken het mooie weer te maken. En dat moet vuurwerk geven. Do You Remember is de eerste uitmuntende single!
Lees meer
In een bevlieging begon ik aan een lijstje met de beste songs van de afgelopen tien jaar. Al snel bleek dat dit potverdikke een bijzonder moeilijke, haast onbegonnen klus was.
In geen tijd telde het verfrommelde papiertje voor mij een lijn of 70. Veel te veel dus om hier zo allemaal maar te publiceren. Vandaar een round-up van de nummers die hier bijzonder veel passeerden en dus mee kleur gaven aan mijn huiskamer de laatste decade.
Morgen heb ik er allicht spijt van en ziet de zaak er helemaal anders uit, maar goed … . Het geheel leverde dan toch enkele bijzonder leuke youtube filmpjes op.
Lees meer
Merge Records is twintig jaar oud en viert dat uitgebreid. Later dit jaar volgt er een vijfdaags festival in North Carolina, maar eerst wordt er nog een compilatie-album uitgebracht.
De dubbelcd staat vol met prachtige covers. Zo speelt Ryan Adams bijvoorbeeld Like A Fool van Superchunk, Les Savy Fav doen dan weer Precision Auto (eveneens van Superchunk) en Bright Eyes vertolkt op sublieme wijze Papa Was A Rodeo van The Magnetic Fields.
Schitteren ook op dit plaatje: The National, Okkervil River, The Shins, The New Pornographers en The Mountain Goats.
Het goede nieuws is dat je het hele zootje gratis en voor niks kan streamen, en wel hier! Als dat geen vroeg Paascadeau is!
The Pains Of Being Pure At Heart is de nieuwste ontdekking die hier zo maar komt binnen waaien. Fout, fouter, foutst, is het minste wat je kan zeggen over de bandnaam van dit aanstormende Brooklyns talent. Anders dan deze doet vermoeden gaat het niet over het zoveelste emo-bandje dat alle last van de wereld op de schouders draagt.
Onder het motto ‘Viva Shoegaze!’ ademt dit gezelschap zweverige en noisy pop die doet denken aan The Jesus And Mary Chain, Lush en My Bloody Valentine. Iets meer hedendaags zou je kunnen zeggen dat ze afstammen van het post-The Shins tijdperk. Catchy melodielijnen die een instant zomergevoel opwekken, terwijl de teksten en gitaardistortion toch duistere herfstklanken ophoesten.
Lees meer
Het bleef een bijzonder lange tijd stil rond onze favoriete indiekids uit Kentucky. 2008 (het jaar dat My Morning Jacket zijn tienjarig bestaan viert) brengt verandering in de zaak. Begin juni serveert de band ons eindelijk het vervolg op wereldplaat ‘Z’ (video) uit 2005.
Om het voorlopig nog titelloze vijfde plaatje (edit: ondertussen raakte bekend dat het ding de titel ‘Evil Urges’ zal dragen) te produceren trokken de heren Joe Chiccarelli aan (eerder aan het werk bij The Shins en The White Stripes). Alweer een release om naar uit te kijken. Om maar te zwijgen over de daaropvolgende Europese tour. De heren zijn en blijven immers een live band. Niet overtuigd? Beluister en bekijk ‘Okonokos’ de dubbel live-cd en dvd (video) uit 2006.
5. The Tragically Hip – World Container
Elfde langspeler van Canada’s finest, en daar zijn wij absoluut niet rouwig om. ‘World Container’ bevat alle ingrediënten die een goede rockplaat behoeft. Van bombastische rockers als At The Lonely End Of The Rink, The Kids Don’t Get It en het dreigende The Drop-Off over de gezellig scheurende gitaren van Family Band. Daarnaast treffen we ook enkele voortreffelijke popsongs op het schijfje. In View met stip op één, op de voet gevolgd door het duistere Luv (Sic). Uiteraard laat Downie het niet na om ook even de gevoelige snaar te raken met ballads als Pretend en titeltrack World Container. Na jaren van aangemodder eindelijk een schijfje dat de glorietijden van ‘Up To Here’ (1989) en ‘Fully Completely (1992) weet te evenaren.
(myspace) – (video)
4. The Shins – Wincing The Night Away
Zeemzoete indie-popplaat waarop een schare songs verzameld zijn die zowaar bijna de perfectie benaderen. Denk bijvoorbeeld aan het gezellig fladderende Phantom Limb en het zweverige Girl Sailor, om nog maar te zwijgen over Turn On Me en het duistere Black Wave. Proficiat heer Mercer, nog van dat! Meer woorden maken we er niet aan vuil.
(myspace) – (video)
Top 3? Klik!
Recente reacties