Ik weet het, ik weet het … dit filmpje zwerft rond op verschillende blogs of online muziekmagazines, maar het blijft de moeite. Wilco & Fleet Foxes die hun versie van Dylans I Shall Be Released op een meer dan overtuigende wijze live aan de mensheid overbrengen.
Hiermee roepen de heren de Amerikaanse bevolking op om vooral te gaan stemmen tijdens de aankomende verkiezingen. Wil je de song gratis? Klik dan http://wilcoworld.net/vote/ en ontvang het pareltje in je mailbox.
Mijn woorden over gemiste zaken in het muzieklandschap dezer dagen zijn nog niet koud, of daar valt alweer een lijk uit de kast. Silver Jews heeft blijkbaar een zesde worp gedaan. Een nieuwe plaat dus, die tot op vandaag volledig aan mij voorbij is gegaan. Waar ooit Stephen Malkmus nog kind aan huis was, is er blijkbaar geen spoor meer van onze held terug te vinden op ‘Lookout Mountain, Lookout Sea’. Jammer, maar geen ramp zo blijkt.
“The Joos” werden opgericht in 1989, nog voor Pavement het levenslicht zag dus. Bezieler David Berman, die nog steeds aan het roer staat, heeft lange tijd geweigerd om met deze band live te spelen, maar daar kwam ondertussen verandering in. Meer nog er staat momenteel en grootste Amerikaanse tournee op de planning.
Kenmerkend aan de muziek van dit gezelschap is de haast perfecte combinatie tussen ongebreidelde americana, rustieke country en af en toe snedige indierock. Hoewel met het wegvallen van Malkmus voornamelijk de eerste twee stijlen de bovenhand nemen op het laatste schijfje. Bijna kunnen we spreken over een mooi doordachte kruising tussen de magie van Johnny Cash, de poëzie van Stuart A. Staples en de flair Jeff Tweedy.
5. The Tragically Hip – World Container
Elfde langspeler van Canada’s finest, en daar zijn wij absoluut niet rouwig om. ‘World Container’ bevat alle ingrediënten die een goede rockplaat behoeft. Van bombastische rockers als At The Lonely End Of The Rink, The Kids Don’t Get It en het dreigende The Drop-Off over de gezellig scheurende gitaren van Family Band. Daarnaast treffen we ook enkele voortreffelijke popsongs op het schijfje. In View met stip op één, op de voet gevolgd door het duistere Luv (Sic). Uiteraard laat Downie het niet na om ook even de gevoelige snaar te raken met ballads als Pretend en titeltrack World Container. Na jaren van aangemodder eindelijk een schijfje dat de glorietijden van ‘Up To Here’ (1989) en ‘Fully Completely (1992) weet te evenaren.
(myspace) – (video)
4. The Shins – Wincing The Night Away
Zeemzoete indie-popplaat waarop een schare songs verzameld zijn die zowaar bijna de perfectie benaderen. Denk bijvoorbeeld aan het gezellig fladderende Phantom Limb en het zweverige Girl Sailor, om nog maar te zwijgen over Turn On Me en het duistere Black Wave. Proficiat heer Mercer, nog van dat! Meer woorden maken we er niet aan vuil.
(myspace) – (video)
Top 3? Klik!
Even er tussenuit voor de traditionele ‘eindejaarsonthaasting’. De ontknoping van het eindejaarslijstje volgt dan weer zéééééér binnenkort! Wel kan er al verklapt worden dat onderstaande pracht bijzonder hoog (doch niet op één) zal eindigen!
Recente reacties